บทที่ 62 ขอเงิน

เธอหันขวับ ตรงทางออกฉุกเฉิน นิโคลัสยืนนิ่งไม่ไหวติง ใบหน้าของเขาเรียบเฉยราวกับสลักจากน้ำแข็ง นิ้วของเดเร็คยังคงกุมมือของเธอไว้แน่น

สัญชาตญาณแรกของเธอบอกให้สะบัดมือออก แต่เดเร็คกลับยิ่งบีบแน่นขึ้น

“ไดอาน่า ไม่ต้องกลัว” เขาพูดพลางขยับมายืนขวางระหว่างเธอกับนิโคลัสราวกับเป็นโล่กำบัง “ตราบใดที่ผมยังอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ